Terharu.

Saya adalah seorang sahabat dan sahabat baik kepada seseorang. Saya juga pernah rasa dikecewakan, disisihkan, dipergunakan dan diperbodohkan. Tapi saya sabar :')

Saya rasa awak dah berubah jauh gila. Ye, jauh.. Saya tak tahu kenapa awak berubah dan apa sebabnya. Saya rasa awak selfish, awak tak fikir pasal perasaan saya. Hati saya. Perit saya. Sedih saya. Tangisan saya. Pernah awak kira? Berapa banyak air mata saya gugur saya sebab awak? Pernah awak datang mintak maaf and slowtalk dengan saya baik-baik. Kalau saya cakap saya tak marah, awak pun macam *&^%$#. Fikir saya betul-betul tak marah. But inside in my heart, saya memang marah and kecewa gila dengan awak.

Saya rasa awak hipokrit. Dengan saya awak lain, dengan kawan-kawan awak yang lain awak lain. Lagi-lagi member-member awak kat Facebook and Twitter tu. Saya selalu perasan yang awak sangat caring terhadap diorang but to me? Awak layan saya macam saya ni sampah yang awak boleh campak sesuka hati lepas guna. Macam kulit pisang. Awak campak saya, bagi orang pijak-pijak saya.

Saya bukan nak aibkan awak. Tapi saya nak awak sedar. Dah berapa kali saya update kat blog pasal awak. Tapi awak je yang tak sedar-sedar sampai sekarang. Kalau saya marah, baru awak datang nak pujuk. Bila saya diam, awak but tak tahu je. Lepak mana-mana bukan nak ajak saya. Awak terlalu pentingkan diri awak sendiri dan awak sangat hipokrit. Maaf, saya dah tak boleh nak simpan lagi perasaan ni.

Saya tanya ni.. Saya tanya. Kenapa sikap and layanan awak kepada saya lain sangat? Berbeza. Berbeza daripada awak layan kawan-kawan awak yang lain. Hello, saya kawan awak. Dan kita pernah jadi bff. Kita pernah jadi geng. Problem awak saya pernah tahu. Problem saya awak pernah tahu. Saya tahu awka sakit hati dengan siapa, siapa benci awak, siapa ignore awak, siapa yang tak puas hati dengan awak. Saya tahu tu semua. But why you doesn't know anything about me?! Satu pun! Satu pun awak tak tahu apa saya suka, warna apa saya suka, saya suka makan and minum apa. Pernah ke awak tanya.

Saya tak pernah rasa iri hati dengan awak. Sikit pun tak. Walaupun awak hot, awak cantik, tapi saya tak pernah dengki. Saya bersyukur dengan apa yang saya ada. Tolonglah, dah berapa banyak kali kita gaduh pasal ni. Just because saya TERASA dengan sikap awak. Tolong, saya seorang yang mudah tersentuh even benda tu sekecil kuman sekalipun.

Saya pernah rasa disisih, dipergunakan oleh awak. Awak tak penah care lebih pasal saya. Saya cemburu tengok awak caring dekat member-member awak yang kat luar tu. Kenapa awak tak boleh buat benda yang sama dekat saya? Apa salah saya? Apa kurang saya? Saya tak faham.

I just miss you. I miss us yang dulu. Tolong. Saya bukan nak aibkan awak, tapi saya nak awak sedar betapa saya sayangkan awak sebab awak kawan saya. Sahabat saya. Kawan baik saya. Kita dah kenal nak dekat 2 tahun. Pernah kita gaduh tak baik-baik? Tak pernah kan? Keras mana pun hati saya, saya akan tetap cuba pertahankan balik friendship kita.

Saya dah penat hidup macam ni. Saya rasa saya dah tak bagi apa-apa makna lagi kat awak. Saya dah dibuang. Dah dicampak jauh dari hati awak. Saya faham. Saya faham.

Terima kasih awak :')